Europa à la carte 1.0
Algemene voorbeelden
Europa "à la carte". Dit begrip houdt in dat de Europese eenwording zich volgens een gedifferentieerd integratiemodel voltrekt, waarin de verschillende lidstaten - net als in een restaurant - de beleidsterreinen mogen uitkiezen waarop zij willen meewerken.
In een Europa à la carte mogen de lidstaten zelf bepalen of ze meedoen aan het verwezenlijken van bepaalde doelstellingen en zo ja in welk tempo.
"Dat de Europese Commissie slechts kan dreigen met een rechtsgang die jaren kan aanslepen, en dus door de overtredende lidstaten wordt uitgelachen is het aller-ergerlijkst. Dit is het Europa à la carte waar iedereen slechts aanvaardt wat hem goed uitkomt en verder probeert mede-lidstaten zoveel mogelijk te vlug af te zijn."
"Ik ben tegen een Europa à la carte, waar iedereen uitkiest wat van zijn gading is."
Bij aanvang van de IGC staan voor mij twee princiepen vast. Ten eerste, geen "Europe à la carte" waarbij ieder kiest wat hij wil, want dat betekent op termijn het einde van Europa. Wel kan er sprake zijn van een integratie die niet voor iedereen even snel verloopt, zoals bij de monetaire unie. Ten tweede mag de traagste van de groep de rest niet ophouden."